strona_glowna_17.gif
teacher_49.gif




W naszej pracy przyświeca nam założenie, na którym opiera się Metoda Języka Ojczystego, stworzona przez japońskiego muzyka-pedagoga Shinichi Suzuki.


"Wszystkie dzieci są zdolne, ale ich talent może rozkwitnąć tylko w sprzyjających warunkach"

Oznacza to, że każde dziecko ma w sobie pokłady talentu. Trzeba mu tylko pomóc w rozwinięciu go. Profesor Suzuki oparł swoje założenie na obserwacji dzieci, które uczą się porozumiewać w języku ojczystym i nauka ta nigdy nie kończy się niepowodzeniem. Polega ona na codziennym osłuchiwaniu się z mową ojczystą, powtarzaniu słów wypowiadanych przez rodziców i najbliższe otoczenie. Najczęściej wypowiadaniu coraz to więcej poznanych słów towarzyszy duża radość rodziców. To stanowi dla dziecka bodziec do dalszego działania. Podobnie jest z rozwijaniem uzdolnień muzycznych dzieci. Kiedy damy dziecku możliwość częstego obcowania z muzyką w różnych jej formach, aktywnego odtwarzania i tworzenia jej, skutek tych działań będzie podobny jak w przypadku nabywania umiejętności w posługiwaniu się językiem ojczystym. Duże znaczenie w tym procesie ma nagroda, którą to dla dziecka jest radość i uznanie rodziców. Okres wczesnego dzieciństwa to najlepszy czas na rozwijanie różnych talentów, ponieważ to właśnie wtedy umysł jest najbardziej chłonny i kształtuje się wrażliwość, osobowość dziecka.


CELE EDUKACYJNE

Celem naszych zajęć jest:
  • kształtowanie u dzieci wrażliwości muzycznej poprzez ich aktywizowanie w rożnych formach zadań muzycznych
  • rozwijanie poczucia rytmu
  • rozwijanie słuchu muzycznego, analizatora słuchowego
  • ćwiczenie pamięci muzycznej
  • rozbudzanie zainteresowań muzycznych
  • zapoznanie dzieci z wybranymi utworami wielkich kompozytorów klasycznych
  • poznanie podstawowych pojęć muzycznych, zapoznanie dzieci starszych z notacją muzyczną
  • udoskonalanie aparatu głosowego
  • rozbudzanie inwencji twórczej dzieci
  • rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej
  • wspomaganie rozwoju koncentracji uwagi
  • usprawnianie manualne dzieci
  • nabywanie przez dzieci umiejętności współdziałania w zespole

METODY NAUCZANIA

W naszej pracy dydaktycznej opieramy się na założeniach:
graf/macius_42.jpg
  • metody szwajcarskiego muzyka-pedagoga Emila Jaquesa-Dalcroze'a, który na ruchu, jako naturalnej potrzebie wieku dziecięcego, oparł swoją metodę wychowania muzycznego dzieci.
  • metody Carla Orffa, która polega na ścisłym łączeniu muzyki ze słowem, ruchem i grą na instrumentach.
    instrumenty_21.gif
  • Metody Języka Ojczystego skrzypka-pedagoga Shinichi Suzuki, który uważał , że słuchanie, naśladowanie, powtarzanie i doskonalenie jest naturalnym sposobem uczenia się dzieci tak jak jest to w przypadku nauki mowy ojczystej. Ważną rolę w tej metodzie przypisywał rozwijaniu zdolności słuchowych, ćwiczeniu pamięci i nabywaniu sprawności technicznych.

FORMY ZAJĘĆ

W edukacji muzycznej dzieci staramy się wykorzystywać różnorodność form zajęć.

Do takich należą:
  • rytmika - ćwiczenia polegające na realizacji rytmu ruchem rąk, nóg, ciała ( ćwiczenia te nie tylko aktywizują ciało ale i psychikę dziecka)
  • ćwiczenia i zabawy rozwijające słuch muzyczny
  • ćwiczenia i zabawy uwrażliwiające na różne elementy muzyki jak: rytm, tempo, melodia, dynamika, artykulacja.
  • improwizacje muzyczno-ruchowe, umożliwiające dzieciom interpretację ruchową słuchanej muzyki.
  • śpiewanie piosenek, ćwiczenia muzyczno-ortofoniczne wspomagające rozwój aparatu głosowego
  • tańce dla dzieci z wykorzystaniem muzyki klasycznej i rozrywkowej.
  • gra na instrumentach perkusyjnych nie melodycznych (jak bębenki, grzechotki, kołatki, itp.) i melodycznych (dzwonki diatoniczne i chromatyczne)
  • gra w zespole - zespół dzwonków chromatycznych
zespol_57.jpg